Gros zespołów blackmetalowych unika zaangażowań politycznych. Nawet u Behemotha nie tak łatwo byłoby znaleźć ciągłość między przekazem a sympatiami lidera. Sam nurt zajmuje jednak dość szczególną pozycję socjologiczno-kulturową. Black w Europie i Stanach Zjednoczonych pozostaje muzyką białych (w Ameryce z pewnym udziałem Latynosów i Azjatów) heteroseksualnych mężczyzn.
Metallica skończyła się póki co na „Hardwired…To Self-Destruct”, „Stańczyk” natomiast — na „Postkonserwatywnej manifeście”. Od 2004 okazało się parę rzeczy. Po pierwsze — rozwiały się nadzieje pokładane w witalności młodej formacji katolickiej. Wystarczy porównać status marki „Fronda” wtedy i obecnie, czy to w przaśnej wersji portalowej, czy „hipsterprawicowej”.
© Copyright by Templum Novum – Kanonada Narodowego Romantyzmu. Zakaz kopiowania i reprodukowania w jakiejkolwiek formie: pisemnej, książkowej, prasowej, fonograficznej, elektronicznej oraz innych. Przedruk fragmentów lub jakiejkolwiek inne wykorzystanie materiałów tylko za zgodą redakcji. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za treści zawarte w publikowanych artykułach.